7. Instalacja (program setup)

Setup jest programem dzięki, któremu w prosty i szybki sposób zainstalujemy Slackware. Uruchamiamy go komendą setup. Jeśli chodzi o ścisłość to setup nie jest programem wsensie, jaki zazwyczaj się to rozumie. Setup to prawdę mówiąc zbiór wielu skryptów. Tak! Takich, o których pisałem we Wstępie. Jak widzisz porównanie skryptów do plików *.bat wDOS nie było zbyt trafne.

Po uruchomieniu setup pokaże się nam główne okno dialogowez opcjami instalacyjnymi. Opcje uporządkowane są w kolejności, w jakiej powinny byćwykonywane. Jeśli pierwszy raz instalujesz Slackware to powinieneś przeczytać HELP. Dowiesz się z niego jak poruszać się po oknach dialogowych oraz do jakich klawiszy przyporządkowano skróty. Ponadto omówiono w nim kilka kwestii związanych z dzieleniem dysku na partycje oraz wiele innych ciekawych rzeczy. Jeśli nie wybrałeś jeszcze ustawień klawiatury, lub chcesz je zmienić, to teraz masz możliwość to zrobić wybierając KEYMAP.

Każdy omówiony w Rozdziale 2. sposób instalacji zaczynamy od ustawienia partycji swap.

7.1 Dodajemy partycje swap; ADDSWAP

Po wybraniu tej opcji setup wyświetli nam okno dialogowe z partycjami swap i zapyta czy chcemy je zainstalować.

Jeśli wcześniej poprawnie zrobiliśmy tą partycję programem cfdisk to, w tym miejscu wystarczy, że naciśniemy < Yes >. Gdy to zrobimy setup sformatuje, doda i uaktywni partycję swap.

7.2 Wybór docelowego miejsca instalacji; TARGET

Gdy poprzedni krok przejdzie bez błędu zostaniemy automatycznie przeniesieni do części TARGET, czyli wyboru docelowego miejsca instalacji.

W pierwszej kolejności zostanie nam wiświetlone okno, w którym wybieramy gdzie chcemy zainstalować Slackware a konkretnie, na której partycji chcemy umieścić katalog główny - root directory "/":

W tym przypadku mamy do wyboru tylko jedną partycję, więc nie ma problemu. Gdy będzie ich więcej należy się zastanowić, którą partycje wybrać i czy jestna niej wystarczająco miejsca by pomieścić naszą instalację Slackware.

Jeśli podczas tworzenia partycji programem cfdisk stworzyliśmy więcej partycji "Linux native" w celu umieszczenia na nich różnych części systemu plików, to będziemy mieli odpowiednio więcej partycji do wyboru:

W takim przypadku najpierw wybieramy partycje, na której chcemy umieścić root directory. Po wybraniu właściwej partycji Setup zapyta jak ją sformatować. Mamy do wyboru szybkie formatowanie Format, oraz wolniejsze formatowanie ze sprawdzaniem czy na dysku są bad blocks - Check.

Po wybraniu sposobu formatowania zostaniemy zapytani o rodzaj systemu plików dlapartycji root directory.

Każdy z powyższych systemów plików ma swoje zalety i ograniczenia. Najczęściej spotykany jest ext2 (Second Extended File System), na którym pliki mogą mieć nazwy do 256 znaków a dysk może mieć maksymalnie 32 terabajtów pojemności. Podstawową różnicą między ext2 a reiserfspolega na tym, że ten drugi posiada jurnaling. Jurnaling to zaawansowana technika pozwalająca śledzić zmiany zachodzące w systemie plików dzięki czemu po awarii dane łatwiej i szybciej odzyskać. Kolejnym dostępnym systemem jest ext3 (Third Extended) różni się od ext2 przede wszystkim jurnaling-iem ale ponieważ pojawił się jako ostatni to nie jest tak popularny jak dwa pierwsze.

Gdy już zdecydujemy się na rodzaj partycji zostaniemy zapytanio rozmiarjednostki alokacji (tylko w wypadku gdy wybierzemy ext2 lub ext3). Jeśli na dysku będzie trzymanych dużo małych plików to wybieramy 1024 - zaoszczędzimy w ten sposób miejsce na dysku ale spowolnimy jego dzałanie. Jeśli nie mamy pojęcia, jakie pliki będą na dysku warto wybrać domyślny rozmiar 4096.

Po wybraniu wielkości jednostki alokacji partycja zostanie sformatowana.

Gdy mieliśmy tylko jedną partycję to Setup przejdzie do kolejnego etapu instalacji. W przeciwnym wypadku zostanie ponownie wyświetlone okno z dostępnymi partycjami. Setup przypomni nam, gdzie podmontowaliśmy root directory i poprosi o wybór jeszcze nieużywanej partycji. Zostaniemy ponadto poinstruowani, że nie powinniśmy umieszczać katalogów /etc, /sbin oraz /bin na innych partycjach niż / gdyż zawarte w nich narzędzia/pliki potrzebne są przy starcie systemu i montowaniu partycji.

Wybieramy partycje, która nie jest zaznaczona jako IN USE. Po jej wybraniu zostaniemy zapytanijak ją sformatować a następnie, w którym miejscu systemu plików ją podmontować. Na osobnych partycjach najczęściej umieszczamy takie katalogi jak /home, /usr, /usr/local.

Wpisujemy ścieżkę... np. /home.

Po sformatowaniu i podmontowamiu wszystkich partycji linuksowych program Setup wyświetli podsumowanie:

Widzimy na nim, jakie mamy partycje i gdzie zostały podmontowane.

Gdy na dysku są inne partycjepoza linuksowymi (tylko FAT lub FAT32), Setup zapyta nas czy chcemy je podmontować do systemu plików. Najpierw zostaniemy zapytani o wybór partycji następnie o miejscegdzie chcemy ją, podmontować(dobrym miejscem na podmontowanie partycji DOS/Windows jest /mnt/xxx, gdzie xxx to nazwa, jaką chcemy jej nadać). Partycje wybrane w tej części zostaną dodane do pliku /etc/fstab dzięki czemu za każdym startem systemu, Linux będzie je automatycznie montował. Po dodaniu partycji zostanie wyświetlone podsumowanie podobnie jak to było po podmontowaniu partycji swap i partycji linux native.

7.3 Wybór lokalizacji plików wymaganych do instalacji Slackware; SOURCE

Po zakończeniu wszystkich spraw dotyczących dyskuzostaniemy zapytani o lokalizację plików wymaganych do instalacji...

Instalacja z CD-ROM

Po wybraniu tej opcji zostaniemy zapytani czy chcemy, aby system spróbował wykryć CD-ROM lub DVD-ROM automatycznie czy zrobimy to sami. W większości przypadków program instalacyjny nie ma problemów z wykryciem CD-ROMu, więc warto wypróbować opcje auto. Dopiero, gdy to się nie powiedzie wybrać manual. Zanim jednakwybierzemy którąkolwiek z opcji należy sprawdzić czy w CD-ROMie znajduje się płyta ze Slackware.

Jeżeli wszystko będzie OK, to po chwili zobaczymy okno informujące nas, że Setup odnalazł CD-ROM i jak będzie się do niego odwoływał (poniżej jest to /dev/hdc):

Ponieważ system odnalazł CD-ROM oraz potrzebne do instalacji pliki to zostaniemy przeniesieni do cześci SELECT gdzie będziemy mogli wybrać grupyprogramów, jakie chcemy zainstalować.

Przechodzimy do rozdziału 7.4 Wybór grup programów.

Instalacja z innej partycji

Aby skorzystać z tego typu instalacjiprzed uruchomieniem setup należy podmontowaćpartycję, na której znajdują się pliki wymagane do instalacji.

Wpisujemy, na jakiej partycji znajdują się plikiinstalacyjne Slackware (/dev/hdx) a w kolejnym oknie dialogowym podajemy katalog, w którym się one znajdują.

Przechodzimy do rozdziału 7.4 Wybór grup programów.

Instalacja za pośrednictwem NFS

Okno dialogowe pokazujące się po wybraniu tej opcji to pytanie o własny adres IP.

Wpisujemyadres IP, jaki chcielibyśmy nadać komputerowi, na którym instalujemy Slackware i naciskamy < OK >.

Następnie zostaniemy zapytani o maskę podsieci (program instalacyjny przyjmuje, że ma ona wartość 255.255.255.0) a później o to czy łączymy się z serwerem NFS przez gateway. Jeśli tak to zostaniemy poproszeni o podanie adresu IP gateway'a. Po jego podaniu program instalacyjny zapyta nas o adres IP serwera NFS oraz dokładną ścieżkę do plików instalacyjnych Slackware:

Musimy w tym miejscu podać dokładną ścieżkę do katalogu slackware (tego, w którym znajdują się katalogi a, ap, d, e, f...). Dokładnie ten sam katalog powinien być udostępniony na serwerze NFS. Jeśli wszystko wpisaliśmy poprawnie to na ekranie powinniśmy zobaczyć mniej więcej coś takiego:

Dla nas ważny jest wiersz, którąspecjalnie podkreśliłem. Informuje nas ona, że po pierwsze znaleziono serwer NFS (w moim przypadku miał on adres 192.168.0.1) oraz, że udało się podmontować katalog, w którym znajdują się wymagane do instalacji pliki (/mnt/cdrom/slackware). Jeśli wszystko jest OK to na pytanie postawione w ostatnim wierszu odpowiadamy no.

Po wykryciu serwera NFS na ekranie powinno pojawić się okno z PACKAGE SERIES SELECTION, gdzie będziemy mogli wybrać grupy programów, jakie chcemy zainstalować.

Instalacja z wcześniej podmontowanego katalogu

W tym punkcie nie ma wiele do pisania. System poprosi nas o podanie, w jakim katalogu mamy podmontowane pliki potrzebne do instalacji a następnie poprosi nas o wybranie grup programów, jakie chcemy zainstalować.

7.4 Wybór grup programów

Po skonfigurowaniu dysku oraz wybraniu skąd mają być pobierane pliki potrzebne do instalacji nadchodzi czas na wybranie interesującego nas oprogramowania. Wszystkie pakiety dostępne w standardowej instalacji Slackware zostały podzielone na grupy w zależności od ich typu. Okno dialogowe, które pozwala nam na wybór wspomnianych grup oprogramowania wygląda tak:

W tym momencie musimy zdecydować,co jest nam potrzebne. Pełna instalacja zajmuje od 1.5 do 2 GB. Ponieważ w każdej chwili po instalacji możemy doinstalować potrzebny nam pakiet,teraz zainstalujemy tylko te pakiety, które będą nam potrzebne by uruchomić nasz mały serwer/router.

Zaczynamy...

Wybieramy grupy:

i naciskamy < OK >.

Po wybraniu grup programów naszym oczom ukarze się okno z wyborem kilku typów instalacji. W tym momencie wybieramy jak durzą chcemy mieć kontrole nad tym, co zostanie zainstalowane. Ponieważ chcemy mieć pełną kontrole to wybieramy expert. Jeśli nie wykonaliśmy któregoś z kluczowych etapów instalacji zostanie nam wyświetlone okno z listą kroków, które powinniśmy wykonać, aby móc przejść do sekcji INSTALL.

W tym miejscu mamy również możliwość wybrania instalacji pakietów przy pomocy wcześniej przygotowanej listy - tzw. tagfile. Jest to bardzo pomocne gdy chcemy zainstalować Slackware na kilku komputerach z takimi samymi opcjami.

Pliki tagfile z pakietami jakie zainstalujemy w dalszej części możesz ściągnąć tutaj.

Po ściągnięciu pliku rozpakowywujemy go na dyskietkę tak by w katalogu głównym dyskietki znajdowały się katalogi a, ap, ... Gdy dojdziemy do tego momentu instalacjiwybieramy opcje tagfiles i wkładamy do napęduprzygotowaną dyskietkę. Przechodzimy do drugiej konsoli [alt]+[F2]. Wydajemy kolejno komendy:

Przechodzimy z powrotem na pierwszą konsole[alt]+[F1] i w wyświetlonym oknie dialogowym wpisujemy ścieżkę /tagfiles. Teraz już tylko czekamy aż zainstalują się wszystkie pakiety.

7.5 Wybieramy pakiety

Pakiety, które powinieneś wybrać z poszczególnych grup programów wyszczególniłem w Dodatku C. Jeśli zostaną wybrane tylko pakiety, które w nim wymieniłem to po instalacji system Slackware będzie zajmował około 200MB bez pakietów do kompilacji jądra, natomiast z pakietami do kompilacji około 500MB.

Po wybraniu i zainstalowaniu wszystkich pakietów program setup przejdzie do wstępnej konfiguracji systemu.

7.6 Wybór jądra

Gdy zakończymy już wybieranie i instalacje pakietów zostaniemy zapytani, jakie jądro zainstalować na dysku. Wybieramy opcję skip, aby zainstalować jądro, które wybraliśmy podczas instalacji grupy A. Jeśli wiesz co robisz możesz wybrać opcje cdrom i zainstalować jedno z jąder które znajdują się na CD-ROM.

7.7 Tworzenie dyskietki startowej

Kolejne okno to pytanie czy chcemy utworzyć dyskietkę startową na wypadek gdyby po restarcie nie udało się nam uruchomić systemu. Wybieramy opcję < Create >.

Po stworzeniu dyskietki startowej zostaniemy zapytani czy chcemy zrobić jeszcze jedna. Jeślijesteście w 100% pewni dyskietkinaciskacie < Continue >.

7.8 Konfiguracja modemu

W tym oknie konfigurujemy modem tworząc link /dev/modem do wybranej ttySX (gdzie X to1, 2, 3, itd.). Nie jest to jednak ostateczna konfiguracja link ten można zmienić później, gdy np. zmienisz miejsce, w którym podpiąłeś modem na płycie głównej.

Jeśli twój modem jest na karcie PCI to prawdopodobnie powinieneś wybrać /dev/ttyS4 lub wyższą.

Ponieważ nigdy nie instalowałem Slackware na komputerze, w którym jest modem to niestety nie będę wam mógł bardziej pomóc. Ja w tym miejscu wybieram opcje no modem :).

Jeśli posiadasz więcej informacji na ten temat - napisz.

7.9 Hotplug subsystems

Jeśli podczas wyboru pakietów zainstalowałeś pakiet odpowiedzialny za obsługę USB to tutaj możesz zdecydować czy obsługa urządzeń podpinanych do USB ma być uruchamiana przy starcie systemu. W większości przypadków jest to dobry pomysł.

Jeśli chcesz wyłączyć obsługę urządzeń USB to podczas startu systemu przekaż jądru opcje nohotplug lub zmień atrybut pliku /etc/rc.d/rc.hotplug na plik nie wykonywalny.

Jeśli podczas startu systemu jakieś urządzenie USB powoduje zawieszenie systemu możemy je dodać do pliku /etc/hotplug/blacklist. Spowoduje to pominięcie prób konfiguracji tego urządzenia przy starcie.

7.10 Instalacja LILO

LILO (Linux Loader) to program, dzięki któremu będziemy mogli wybrać jaki system załadowaćpo włączeniu komputera. Jego instalacja to jeden z najważniejszych momentów instalacji. Od niego zależy czy system po restarcie wystartuje czy nie.

Mamy do wyboru trzy opcje instalacji: simple, expert i skip. Wybieramy expert (a co tam?!:)). Ukaże się nam okno dialogowe z kilkoma opcjami. Będziemy je wybierać w następującej kolejności:

1. BEGIN

2.Linux

3.Windows

Partycje zawierające różne systemy będzie można wybrać przy starcie systemu. Jeśli mamy na dysku prócz Linuksa Windows to przy każdym starcie będziemy mogli wybrać, który system załadować.

Kończymy instalacje LILO wybierając opcję Install i naciskamy < OK >.

Jeśli po wybraniu Install zostaniemy poinformowani ze próba instalacji LILO zakończyła się błędem to nie ma się co martwić. Mamy przecież wcześniej zrobioną dyskietkę startową. Kontynuujemy więc instalację a gdy na końcu zostaniemy poproszeni o restart to restartujemy i postępujemy zgodnie z instrukcją tutaj.

Jeśli mamy dwa systemy i oba dodaliśmy przy instalacji LILO to przy każdym starcie systemu będziemy pytani o wybór systemu, który chcemy załadować. Wyglądać to będzie mniej więcej tak:

7.11 Konfiguracja myszki

W tym oknie dialogowym wybieramy rodzaj używanej przez nas myszki. Większość myszek powinna działać jako PS/2 (włączając w to TouchPad'y w laptopach).

Zaraz po wybraniu rodzaju myszki będziemy mogli wybrać czy uruchamiać gpm (general purpose mouse), które pozwoli nam to na kopiowanie i wklejanie tekstu przy pomocy myszki.

7.12 Konfiguracja sieci

Po zainstalowaniu LILO zostaniemy zapytani czy chcemy skonfigurować sieć. A czemu nie ? :) Wybieramy < Yes >.

Pokaże się okno, które poinformuje nas, że system spróbuje skonfigurować sieć (TCP/IP) i ze w każdej chwili będziemy mogli zmienić te ustawienia uruchamiając netconfig. Naciskamy < OK >.

W następnym oknie mamy możliwość nadania naszemu komputerowi imienia :) Wpisujemy nazwę jaką chcemy by posiadał nasz komputer.

Po podaniu nazwy komputera wpisujemy domenę, w której się on znajduje - patrząc na przykład w ramce będzie to slackware.com.

Następne okno dialogowe to ustawienia odnośnie adresu IP. Mamy do wyboru trzy możliwości: static IP, DHCP, loobback.

static IP

Jeżeli znamy przydzielony nam adres IP to wybieramy pierwszą opcję i podajemy adres IP oraz maskę podsieci. Następnie podajemy adres IP gateway'a (jeśli takowy nie istnieje naciskamy ENTER).

Następne okno dialogowe to pytanie czy będziemy korzystać z DNS (Domain Name Server). Są to serwery, które odpowiadają za zamianę nazw w stylu www.slackware.com na odpowiadające im adresy IP i odwrotnie. Jeśli jesteśmy w sieci, która ma dostęp do Internetu to na pewno wybieramy < Yes > i podajemy adres IP serwera DNS. Jeśli nie pamiętamy ich w tym momencie wybieramy < NO > a po zainstalowaniu systemu wpiszemy je do pliku /etc/resolv.conf.

Plik /etc/resolv.conf może wyglądać np. tak:

DHCP

Jeśli nasz komputer za każdym razem gdy go włączamy dostaje adres z serwera DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) wybieramy opcję DHCP. Pierwsze okno dialogowe po wybraniu tej opcji to prośba o podanie nazwy hosta (niektórzy dostawcy Internetu wymagają ustawienie tej nazwy).

W kolejnym oknie mamy możliwość wyboru czy system powinien sam ma próbować wykryć kartę sieciową (probe) czy zrobimy to później sami (skip). Jeśli system nie będzie w stanie wykryć karty poinformuje nas o tym odpowiednim komunikatem. Ustawienie karty będziemy musieli dokonać ręcznie. Szczegółowy opis podnoszenia interfejsów sieciowych opisałem w rozdziale 6.3 Instalacja za pośrednictwem NFS.

loobback

Jeśli nie mamy w komputerze karty sieciowej wybieramy opcję loobback.

Wybieramy tą opcję również gdy będziemy używać karty sieciowej PCMCIA (laptop). W tym wypadku kartę konfigurujemy w pliku /etc/pcmcia/network.opts. Oczywiście tego typu karty można także skonfigurować przy pomocy static IP oraz DHCP ale stracimymożliwość "hotplug" tej karty. Jest to również odpowiednia opcja jeśli będziemy używać modemu i połączenia ppp. Wybieramy tą opcje a nasze połączenie konfigurujemy korzystając z pppsetup i kppp.

Na koniec zostanie nam wyświetlone podsumowanie ustawień i jeśli wszystko jest O.K. to naciskamy < Yes > i przechodzimy do następnego etapu instalacji.

7.13 Wybór domyślnie włączanych usług

W zależności od tego jakie wybraliśmy usługi do zainstalowaniabędziemy teraz mogli zdecydować, które z nich chcemy aby były uruchamiane przy starcie systemu. Usługami takimi mogą być np.: httpd, inetd, pcmcia, portmap, sshd, ip_forward...

Jeśli nie wiecie co wybrać zostawcie ustawienia domyślne. W każdej chwili po instalacji będzie można je włączyć dokonując zmian w katalogu /etc/rc.d.

7.14 Wybór fontu wyświetlanego na konsoli

Możemy tu wybrać jeden z wielu fontów jaki chcemy by był używanyna konsoli tekstowej. Ja zawsze w tym miejscu wybieram < NO >.

7.15 Ustawie czasu i strefy czasowej

Nadszedł czas a ustawienie zegara systemowego. Do wyboru mamy dwie opcje:

NO - zegar ustawiony na czas lokalny
YES - zegar ustawiony na UTC (Skoordynowany Czas Uniwersalny - punktem odniesienia jest Greenwich w Anglii. Polska leży w strefie czasowej UTC + 1h)

W większości przypadków zegar w BIOS ustawiony jest na czas lokalny. Jeśli i ty tak masz to wybierz NO.

Następnie podamy systemowi gdzie mieszkamy :). Znajdź i wybierz Europe/Warsaw lub gdziekolwiek mieszkasz.

7.16 Ustawienie hasła

Po wyborze strefy czasowej zostaniemy zapytani czy chcemy ustalić hasło dostępowe do systemu. Oczywiście ze tak :) ! Wybieramy < Yes >.

Wprowadzamy hasło i potwierdzamy go. Jeśli wybierzemy zbyt proste hasło to system poinformuje nas o tym i poprosi o wprowadzenie innego. Jeśli mimo to chcemy użyć tego hasła wprowadzamy go jeszcze raz i potwierdzamy.

KONIEC

Naciskamy < OK > wracamy do menu głównego programu Setup wybieramy EXIT naciskamy <ctrl>+<alt> +<del> i czekamy aż system uruchomi się ponowniez dysku.

7.17 Gdy system nie wystartuje

Jeśli podczas konfiguracji LILO zostaliśmy poinformowani o błędzie przy jego instalacji lub po restarcie systemnie uruchamia się - wtedy uruchamiamy system z dyskietki stworzonej podczas instalacji systemu.

W tzw. bootprompt wpisujemy:

/dev/hda1 jeśli zainstalowaliśmy Slackware właśnie tam. Komputer powinien się uruchomić i poprosić o login i hasło. Teraz wystarczy uruchomić program:

i przeprowadzić konfiguracje LILO ponownie.